AVM'lerde büyük mağazalar — hipermarketler, büyük giyim zincirleri, elektronik devleri — yönetişim süreçlerinde küçük kiracılara kıyasla fiilen daha belirleyici bir etki gösterir. Ama bu ağırlık yasal bir ayrıcalıktan değil, kira sözleşmesindeki müzakere gücünden ve kiracı yapısının alışveriş merkezine sağladığı çekimden doğar. Küçük ve orta ölçekli esnaf ya da marka yöneticisi olarak bu dinamiği anlarsanız hangi konularda direnç gösterebileceğinizi, hangi konularda güçlerinizi bir araya getirmeniz gerektiğini çok daha net görebilirsiniz.
Anchor Mağaza Kavramı: Kim, Neden Bu Kadar Önemli?
Perakende sektöründe "anchor" (çapa) mağaza terimi, bir alışveriş merkezine büyük ziyaretçi akışı çeken, genellikle yüzlerce ya da binlerce metrekare kullanan ve kendi markasının çekimi sayesinde müşterileri merkeze getiren kiracıları tanımlar. Bu mağazalar olmadan AVM'nin doluluk oranı düşer, küçük kiracılar müşteri bulmakta zorlanır, hatta yatırımcılar finansman sağlamakta güçlük çeker. Dolayısıyla anchor kiracılar hem fiziksel olarak hem de ekonomik ekosistemin merkezinde yer alır.
Bu stratejik konum, kira sözleşmesi müzakerelerine doğrudan yansır. Büyük mağazalar çoğunlukla piyasanın altında kira bedeli öder; karşılığında AVM'ye uzun süreli sözleşme, stabil gelir ve doluluğun referansı olma güvencesi verir. Küçük kiracılar ise kiralamak için genellikle daha yüksek metrekare birim fiyatı öder — ve açık bir biçimde ifade etmek gerekirse bu fark kısmen büyük mağazanın düşük kirasını dengelemeye hizmet eder. Rekabetçi bir piyasada bu denge AVM ekosistemini ayakta tutar; sorun, bu dengenin yönetişim kararlarına da taşınıp taşınmadığında başlar.
Bir anchor mağaza markasının AVM'yi terk ettiğini hayal edin: ziyaretçi trafiği sert düşer, küçük mağazalardaki satış adetleri düşer, kira yenileme görüşmeleri sertleşir. Bu tehdit yönetim kurulunun bilinçaltında sürekli vardır ve bu da büyük kiracılara görünmez bir müzakere ağırlığı kazandırır. Siz küçük ya da orta ölçekli kiracı olarak bu dinamikten haberdar olmadan müzakereye oturursanız çoğu zaman nedenini anlamadan kaybedersiniz.
Türkiye'deki AVM sektöründe düzinelerce büyük ölçekli alışveriş merkezi faaliyet gösteriyor ve her birinde bu güç dengesi farklı biçimler alıyor. Kimi merkezlerde tek bir hipermarket neredeyse kira gelirinin ana omurgasını oluştururken kimi merkezlerde birkaç büyük marka rekabetçi denge yaratıyor. Bu yapıyı sözleşme imzalamadan önce anlamak, sonraki yılların yönetim sürtüşmelerini büyük ölçüde tahmin etmenizi sağlar.
Karar Süreçlerinde Ağırlık Nasıl Dağılır?
AVM'lerde karar alma mekanizmaları iki temel hukuki zemine oturur: Kat Mülkiyeti Kanunu kapsamında oluşmuş yönetim yapısı ve kira sözleşmelerinde yer alan özel hükümler. Kat Mülkiyeti Kanunu bakımından bağımsız bölüm sahiplerinin oy hakları arsa paylarıyla orantılı olarak kullanılır; burada büyük alanlar kullanan bağımsız bölüm sahiplerinin — yani büyük mağazaların bağımsız bölüm sahibi olduğu durumlarda — doğal bir oy ağırlığı avantajı bulunur. Ancak büyük mağazaların büyük çoğunluğu kiracı konumundadır, yani maliklik hakları kullanmazlar.
Kiracı konumundaki büyük mağazaların ağırlığı ise tamamen sözleşmesel ve fiili zeminde şekillenir. Kira sözleşmelerine eklenen ekler, kiracı meclisleri, kiracı komiteleri veya AVM yönetim planındaki özel hükümler büyük mağazalara ortak alan düzenlemeleri, güvenlik saatleri, enerji maliyetleri ya da reklam kampanyaları gibi konularda fiilen veto benzeri bir etki tanıyabilir. Bu durum yasal bir hak değil, sözleşme özgürlüğü çerçevesinde oluşmuş bir güç dengesizliğidir. Kira sözleşmenizi imzalarken bu tür hükümlerin varlığına dikkat etmezseniz sonradan şaşırabilirsiniz.
Ortak alan giderleri (OAG) dağılımı bu güç dengesizliğinin en somut tezahürüdür. AVM'lerin çoğunda OAG hesaplama formülü kira sözleşmesinde belirlenir ve büyük mağazalar uzun süreli sözleşme müzakerelerinde bu formüle kendi lehlerine kısıtlamalar ekletebilir. Örneğin bazı sözleşmelerde büyük mağazaların OAG üst tavanı sabitlenirken küçük kiracılar giderlerin dalgalanmasından tam olarak etkilenir. Siz de sözleşmenizde benzer bir tavana sahip olup olmadığınızı incelemenizi tavsiye ederiz.
Ortak Alan Giderleri: Kim Ne Kadar Öder?
Ortak alan giderleri; güvenlik, temizlik, otopark işletimi, merkezi iklimlendirme, asansör bakımı, aydınlatma, bahçe düzenlemesi ve yönetim ofisi maliyetlerini kapsar. Bu giderlerin kiracılar arasında nasıl bölüştürüleceği Türkiye'de zorunlu bir standart formüle bağlı değildir; taraflar arasındaki kira sözleşmesi ve AVM yönetim planı belirleyicidir. Bu esneklik büyük kiracılara daha uygun formüller dayatma imkânı tanırken küçük kiracıların pazarlık gücü genellikle düşük kalır.
Yaygın dağılım yöntemleri arasında en adil kabul edilen metrekare bazlı paylaşımdır: her kiracı toplam kiraladığı alana orantılı bir pay öder. Ancak uygulamada bazı AVM'ler ciro bazlı katkı, sabit aylık taban ücret artı değişken oran veya karma sistemler kullanır. Büyük mağazalar zaman zaman "enerji tüketimine orantılı ödeme" gibi bir savunmayla kendi paylarını düşürmeye çalışır. Bu tür bir argümanla karşılaştığınızda bağımsız enerji ölçüm verileri talep etmeniz, giderleri kalem kalem sorgulamanız için tamamen meşru bir hakkınız vardır.
Denetim hakkı konusunda bilgi sahibi olmak kritik önemdedir. Kira sözleşmenizde OAG için "denetim" veya "hesap inceleme" hakkı yoksa yıllar içinde şişirilmiş ya da hatalı tahakkuklarla yüzleşebilirsiniz. Bu hakkı sözleşmenin başında talep etmek, sözleşme yenileme dönemlerinde pazarlık kozu olarak masaya taşımak ve mümkünse yazılı hale getirmek küçük kiracılar için birincil savunma aracıdır. Büyük mağazaların zaten müzakere edip aldığı bir hakkı talep etmek için utanmak gerekmez.
Bazı durumlarda OAG faturasına dahil olan kalemler fiilen anchor mağazanın özel kullanım alanlarıyla ilgilidir: büyük mağazanın yükleme rampasına özel güvenlik, yalnızca o mağazanın kullandığı geniş depo koridorlarının bakımı gibi. Bu tür kalemleri tespit edip itiraz etmek için önce AVM yönetiminden OAG dökümünü yazılı olarak talep etmeniz gerekir. Bu talebin nasıl yapılacağına ilişkin pratik bir şablon aşağıda bulacaksınız.
Küçük Kiracı Olarak Haklarınız Nelerdir?
Türkiye'de ticari kiralamalar 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun ilgili hükümlerine tabidir. Kat mülkiyetli yapılarda ise Kat Mülkiyeti Kanunu'nun ortak alan ve gider paylaşımına ilişkin düzenlemeleri devreye girer. Bu iki katman birlikte değerlendirildiğinde küçük kiracıların temel hakları şu başlıklar altında özetlenebilir: şeffaf gider dökümü talep hakkı, kira bedelinde aşırı artışa karşı sözleşme güvencesi ve ortak kullanım alanlarına erişimde eşit muamele hakkı.
Sözleşme özgürlüğü prensibi gereği taraflar pek çok konuyu serbestçe kararlaştırabilir. Ancak Türk Borçlar Kanunu'nun emredici hükümleri sözleşmenin bazı alanlarını koruma altına alır. Özellikle kira artış oranlarına ilişkin yasal sınırlamalar ve kira bedelinin belirsizleştirilerek gerçek anlamda artırılmasına yol açan uygulamalar hukuki itirazın konusu olabilir. Bu alanda uzman bir avukattan görüş almak, özellikle uzun dönemli kira sözleşmelerinde büyük fark yaratır.
Kiracı komitesi veya kiracı derneği kurmak küçük esnaf ve markaların en etkili örgütlenme biçimidir. Birçok büyük AVM'de fiilen böyle yapılar mevcuttur; ancak günlük faaliyetler sırasında küçük kiracılar bu platformlardan yeterince yararlanamaz. Kiracı komitesinde aktif olmak, toplantılara düzenli katılmak ve gündem belirleme sürecine dahil olmak size tek başına asla elde edemeyeceğiniz bir ses hakkı tanır. Büyük mağazalar bu oyunu oynuyor; siz de oynayabilirsiniz.
Örnek: OAG Dökümü Talep Dilekçesi
Sayın [AVM Yönetimi],
[Mağaza Adı / Birim No] kiracısı sıfatıyla, [dönem] dönemine ait ortak alan gideri tahakkukunun kalem kalem dökümünü yazılı olarak talep ediyorum. İlgili dönemde gerçekleşen toplam OAG, mağazamıza yüklenen pay ve hesaplama yöntemi hakkında bilgi edinmek istiyorum. Cevabınızı [tarih]'e kadar yazılı olarak iletmenizi rica ederim.
Saygılarımla,
[İsim / İmza / Tarih]
Büyük Mağazaların Sıkça Kullandığı Baskı Araçları
Büyük mağazaların yönetim kararlarını kendi lehlerine çevirmek için başvurduğu yöntemleri bilmek, onlarla daha bilinçli ilişki kurmanızı sağlar. İlk ve en yaygın araç, "diğer AVM'ye taşıma" tehdididir. Anchor kiracı sözleşme yenileme döneminde bu kartı açıkça ya da üstü kapalı olarak masaya koyar ve AVM yönetimi — dolayısıyla diğer kiracılar — üzerindeki baskısını artırır. Bu tehdidin gerçekleşme ihtimali değerlendirilmeden kabul edilmesi, küçük kiracıların aleyhine kararların geçmesine zemin hazırlar.
İkinci araç, yönetim komitelerinde veya kiracı toplantılarında "karar yeter sayısı" oyununun oynandığı toplantı dinamikleridir. Büyük mağazaların avukat ve yönetici ekipleri bu toplantılar için hazırlıklı gelir, gündemin dilini belirler ve olası itirazları formüle etmeden önce erken oylama geçirir. Küçük kiracıların toplantı öncesinde birbirini bilgilendirmesi, itiraz noktalarını önceden netleştirmesi ve toplantılara mümkünse danışman eşliğinde katılması bu avantajı azaltır.
Üçüncü araç, reklam ve kampanya bütçelerinin kullanımına ilişkin baskıdır. AVM'lerin çoğunda kiracılardan toplanan ortak reklam fonu bulunur. Bu fonun nasıl kullanılacağı — hangi medyaya, hangi sefer sıklığıyla harcandığı — büyük mağazaların tercihlerini yansıtma eğilimindedir. Küçük esnaf ve markalar bu fonun harcama dökümine erişme ve itiraz etme hakkını bilmeli, fona katkı oranlarıyla orantılı söz hakkını talep etmelidir.
Müzakere Gücünüzü Artırmak İçin Pratik Adımlar
Müzakere gücü yalnızca kira sözleşmesi masasında değil, uzun vadeli ilişkilerin birikiminde oluşur. Sözleşme imzalamadan önce yapabileceğiniz en önemli iş, AVM'deki mevcut kiracılarla — özellikle sizinle benzer ölçekte olanlarla — sohbet etmektir. Yönetimin vaat ettiği ile fiilen yaşanan arasındaki farkı anlatabilecek en iyi kaynak, o koridorlarda yıllardır mağaza işleten esnaf ve marka yöneticileridir. Bu bilgi kira müzakeresinizde gerçekçi referans noktaları belirlemenizi sağlar.
Sözleşmeye mutlaka yazılı olarak eklenmesini talep etmeniz gereken maddeler şunlardır:
- OAG hesaplama yöntemi ve yıllık denetim hakkı
- Kira artışlarının hangi endekse, hangi orana göre yapılacağı
- Büyük mağaza kira indirimi ya da OAG istisnasının gizli tutulmasına dair herhangi bir hüküm bulunuyorsa buna karşı denge maddesi talebi
Ortak hareket etmek belki de en güçlü araçtır. Beş ya da on küçük kiracı bir araya geldiğinde toplu kira yenileme, OAG itirazı ya da reklam fonu şeffaflığı gibi konularda çok daha güçlü bir ses çıkarır. Bu tür gayriresmi koalisyonlar Türkiye'deki büyük AVM'lerin bir kısmında fiilen çalışmaktadır; kayıtlı kiracı derneklerine dönüşmediğinde de değer taşır.
Hukuki yol her zaman son çare olmak zorunda değildir. AVM yönetimiyle yazışmalarınızı her zaman yazılı tutmak, talepleri e-posta ile kayıt altına almak ve toplantı kararlarını tutanakla belgelemek çok daha az maliyetli ama çok daha etkili bir önlemdir. İleride doğacak bir anlaşmazlıkta elinizde somut belgeler olması, yargı veya arabuluculuk sürecinde pozisyonunuzu ciddi ölçüde güçlendirir.
Arabuluculuk ve Hukuki Yollar
Türkiye'de ticari kiralama anlaşmazlıklarında dava açmadan önce arabuluculuk yolu tercih edilmektedir; nitekim ticari uyuşmazlıklarda arabuluculuk dava şartı olarak öngörülmüştür. Bu süreç özellikle OAG anlaşmazlıkları için maliyet ve zaman açısından avantajlı bir seçenektir. Anlaşmazlık tutarı, tarafların hazırladığı belgeler ve arabulucunun uzmanlığı sürecin uzunluğunu belirler.
Dava yolunu değerlendirirken AVM'deki büyük kiracı ile küçük kiracı arasındaki asimetriyi göz ardı etmemek gerekir. Büyük mağazaların hukuk departmanları ya da sürekli çalıştıkları avukatlık büroları bu tür anlaşmazlıklar için yılların deneyimine sahiptir. Küçük esnaf ve marka yöneticisinin bu karşılaşmada avantajlı çıkabilmesi için konuya hakim bir gayrimenkul hukuku avukatıyla önceden strateji kurması kritik önem taşır. İlk danışmanlık görüşmesi yatırımı, yıllarca süren bir davanın maliyetine karşı önemsiz kalır.
İdari yollar da tamamen dışlanamaz. Rekabet Kurumu, hâkim durumun kötüye kullanılmasına ilişkin şikâyetleri inceler; ancak bu süreçlerin uzun ve teknik olduğunu, büyük ölçekli anlaşmazlıklara özgü olduğunu belirtmek gerekir. Tüketici hakları mercileri ise bireysel esnafın başvurabileceği bir yol değildir; bu nedenle ticaret odaları ve sektör dernekleri üzerinden toplu savunuculuk daha anlamlı sonuçlar verebilir.
Yönetim Şeffaflığı: Bilgiye Erişim Hakkınız
Yönetim şeffaflığı talebi genellikle "sorun çıkaranlar" tarafından yapılan bir şeymiş gibi algılanır; oysa bu talep tamamen meşru ve sağlıklı bir yönetim ilişkisinin doğal parçasıdır. Bir kiracı olarak ödediğiniz OAG bedelinin neye harcandığını bilme hakkınız sözleşme ve hukuk tarafından korunur. Bu hakkı kullanmak için beklemenize gerek yok; dönemsel raporları standart bir beklenti olarak talep etmek yönetimi de daha düzenli ve hesap verebilir davranmaya yönlendirir.
Özellikle dikkat etmeniz gereken kalemler şunlardır: yönetim ofisi personel giderleri (bu maliyetin tüm kiracılara yansıtılması tartışmalı olabilir), bağlı şirketlere yapılan taşeronluk ödemeleri ve büyük mağazanın münhasıran kullandığı alanlar için yapılan bakım harcamaları. Bu kalemleri tespit edip yazılı itiraz kaydetmek, uzun vadede OAG yükünüzü azaltabilir.
Tüm bunları manuel takip etmek, özellikle birden fazla şube veya kiralama ilişkisi olan markalar için yönetilemez hale gelebilir. Dijital yönetim araçları bu noktada önemli bir kolaylaştırıcı işlev görür. Aylık OAG tahakkuklarını, itiraz yazışmalarını ve ödeme geçmişini tek bir platformda kayıt altına tutmak, ileride oluşacak anlaşmazlıklarda sizi çok daha güçlü kılar.
Site Yönetimi ile Süreçleri Takip Etmek
Pek çok kiracı için en büyük zorluk, yönetimle yapılan yazışmaları, gider itirazlarını ve bakım taleplerini düzenli tutmaktır. Özellikle birden fazla mağazası veya şubesi olan markalar için bu karmaşıklık hızla artar. Site Yönetimi platformu tam da bu noktada devreye giriyor: ortak gider dökümleri şeffaf biçimde görüntülenebilir, arıza ve bakım talepleri tarih damgalı olarak açılır, tüm yazışmalar ve duyurular tek bir panel üzerinden takip edilir.
Bir kiracı olarak sisteme dahil olduğunuzda aylık OAG tahakkukunuzu kalem kalem görebilir, herhangi bir kaleme itiraz kaydı açabilir ve itirazınızın hangi aşamada olduğunu anlık olarak izleyebilirsiniz. Bu şeffaflık yalnızca sizi değil, dürüst çalışan yönetimi de korur: her iki tarafın da üzerinde anlaşabildiği bir kayıt sistemi, yıllarca süren anlaşmazlıkların önüne geçer. Bakım talepleri için de aynı prensip geçerlidir; kimin, ne zaman ne talep ettiği ve işin ne zaman tamamlandığı sistem üzerinden tartışmasız belgeli hale gelir.
Arıza takibinin tarih damgalı yürütülmesi özellikle AVM ortamında kritiktir. Bir güvenlik kamerası arızası ya da ısıtma sorunu geç giderildiğinde kimin sorumlu olduğu tartışmalı hale gelebilir. Platform üzerinden yapılan talep kayıtları bu tartışmayı başlamadan bitirir. Duyuru ve rapor takibi de benzer şekilde çalışır: kiracı meclisi toplantısında neler kararlaştırıldı, hangi bütçe kalemleri onaylandı, bir sonraki toplantı ne zaman — bunların hepsine zamanında erişmek, küçük kiracının büyük kiracıya karşı en kolay edinebileceği bilgi avantajıdır.
Sık Yapılan Hatalar ve Nasıl Kaçınılır?
En yaygın hata, kira sözleşmesini imzalamadan önce OAG hesaplama formülünü yeterince incelememektir. "Zaten herkes ortak gider öder" düşüncesiyle geçilen bu kısım, yıllar içinde öngörülemeyen maliyetlerin kaynağı haline gelebilir. Sözleşmedeki formülü anlayamıyorsanız bir avukata ya da mali müşavire inceletmek için ödediğiniz danışmanlık ücreti, ilerideki anlaşmazlıkla kıyaslandığında son derece küçük kalır.
İkinci büyük hata, kiracı toplantılarına düzensiz ya da hiç katılmamaktır. "Beni ilgilendiren bir şey yok" diyerek atlandığında fark edilmeden geçen kararlar zamanla birikir. Toplantı tutanakları bile düzenli takip edilmese bu önerilerin geçmesine zemin hazırlar. Aktif katılım tek başına güç dengesini değiştirmez; ama haberdar olmanız üzerinde durduğunuz zemini netleştirir.
Üçüncü hata, sorunları yalnızca sözlü olarak iletmektir. AVM yöneticisiyle koridorda yaptığınız konuşma, e-posta ile yaptığınız yazışmanın yerini tutmaz. Her talep, itiraz ve şikâyet yazılı — tercihen e-posta — formatta iletilmeli ve iletildiğine dair bir alındı belgesi elde edilmelidir. Bu alışkanlık kazandığında geriye dönük kanıt sorununuz büyük ölçüde ortadan kalkar.
- Sözleşmedeki OAG formülünü imzalamadan önce uzmanla inceleyin
- Kiracı toplantılarına düzenli katılın, tutanaklara erişimi sağlayın
- Tüm yazışmalarınızı yazılı kayıt altına alın, sözlü mutabakattan kaçının
Sık Sorulan Sorular
Anchor mağaza AVM kararlarında yasal olarak daha fazla oy hakkına mı sahip?
Hayır. Yasal oy hakkı, Kat Mülkiyeti Kanunu kapsamında arsa payıyla belirlenir ve yalnızca bağımsız bölüm sahiplerine aittir. Kiracı konumundaki büyük mağazaların doğrudan yasal oy hakkı yoktur. Bununla birlikte kira sözleşmesine eklenmiş özel hükümler ya da kiracı komitesi anlaşmaları yoluyla fiili karar ağırlığı elde etmiş olabilirler. Bu fark — yasal hak ile sözleşmesel yetki arasındaki ayrım — kiracının itiraz stratejisi açısından kritiktir.
Ortak alan gideri faturama itiraz etmek için ne yapmalıyım?
Önce AVM yönetiminden ilgili dönemin OAG kalem kalem dökümünü yazılı olarak talep edin. Döküm elinize geçtiğinde hangi kalemlerin tartışmalı olduğunu belirlein ve bu kalemlere ilişkin yazılı itirazınızı kayıt altında iletin. Yanıt alamamanız ya da tatmin edici bir açıklama yapılmaması halinde kira sözleşmenizde denetim hakkı varsa bağımsız bir denetçi talep edebilirsiniz. Son adım olarak arabuluculuk ya da hukuki yol değerlendirilebilir.
Büyük mağazalar OAG'de daha az mı ödüyor?
Bu durum AVM'den AVM'ye farklılık gösterir; ancak büyük mağazaların sözleşme müzakerelerinde OAG üst tavanı, bazı maliyet kalemlerinden muafiyet veya indirimli oran gibi hükümler elde ettiği bilinen bir uygulamadır. Ancak bu tamamen sözleşme serbestisinin bir ürünüdür; yasal bir ayrıcalık değildir. Kendi sözleşmenizde benzer koruyucu hükümlerin bulunmaması durumunda yeni bir sözleşme veya yenileme müzakeresinde bu talepleri gündemine taşımanız meşrudur.
Kiracı komitesi kurmak için kaç kiracı yeterli?
Yasal bir asgari sayı yoktur; kiracı komiteleri AVM yönetim planı ya da kiracılar arasındaki serbest iradeye dayalı anlaşmayla oluşur. Pratikte beş ila on kiracının bir araya gelmesi bile yönetimle görüşmelerde anlamlı bir toplu ses çıkarabilir. Resmi bir dernek statüsüne kavuşmak daha güçlü bir hukuki zemin sağlar; ancak ilk adım için dernekleşme zorunluluğu yoktur.
AVM yönetimi şeffaflık talebimi reddederse ne yapabilirim?
Kira sözleşmenizde OAG denetim veya döküm hakkı açıkça yazıyorsa reddin sözleşme ihlali oluşturabileceği konusunda hukuki görüş almanız önerilir. Böyle bir madde yoksa arabuluculuk başvurusu yapabilir ya da yönetimin tutumunu kayıt altında tutarak uzun vadeli bir itiraz sürecine hazırlanabilirsiniz. Herhangi bir adım atmadan önce kira sözleşmenizin bilgi erişimine ilişkin hükümlerini bir gayrimenkul avukatıyla birlikte gözden geçirmek en sağlıklı başlangıç noktasıdır.
Büyük mağaza çıkıp giderse kira bedelim nasıl etkilenir?
Kira bedeli anchor kiracının varlığına bağlı bir güvence içermiyorsa doğrudan bir etki olmaz. Ancak ziyaretçi trafiğinin düşmesiyle oluşan ekonomik baskı ve AVM yönetiminin müzakere tutumundaki değişim dolaylı etkiler yaratabilir. Bazı ileri görüşlü kira sözleşmeleri "anchor kiracı ayrılması halinde kira indirimi veya erken fesih hakkı" gibi koruyucu hükümler içerir. Bu tür bir maddeyi sözleşmenize ekletmek, özellikle büyük mağazanın varlığını temel alan bir lokasyon seçimi yaptıysanız değerli bir koruma kalkanı olur.